Hazır değilim. Emin değilim. Zamanı değil. Önce tek tek damlalar çıkartmalıyım içimdeki kaygı okyanusundan. Bugün bir damla, yarın bir damla daha. Sonra, güzel, kocaman bir güneş açmalı. Rüzgarlar dinmeli. Kuşlar benim için cıvıl cıvıl ötmeli. Sonra, iyi hissetmeliyim her şeyle ilgili. Duygularım, sezgilerim… İçime kötü bir şey doğmamalı. Hislerim hep doğruyu söyler. Başıma kötü bir şey gelecekse eğer. Yeterince düşündüm mü? Tüm ihtimalleri zihnimdeki haritada gördüm mü? Duydum mu tüm fısıltılarını kaderin?
Hazır değilim. Emin değilim. Zamanı değil. Önce tek tek 1’ler çıkartmalıyım ihtimallerin sonsuzluğundan. Bugün 1 sayı, yarın 1 sayı daha. Sonra, bilmeliyim tüm gelecek senaryolarını. Hangisi daha iyi? Hangisi daha güvenli? Konabilir miyim bu dala? Bilmem ki, taşır mı beni? Dur önce, başka kuşlar konsun. Birkaç da mevsim geçsin. O zaman anlarım elbet. Hem ağacın hem dalın akıbetini.
Hazır değilim. Emin değilim. Zamanı değil. Önce takvimler koparmalıyım ömrümün sayfalarından. Bugün 1 yaprak, yarın 1 yaprak daha. Gücüm hiç tükenmeyecek, yaşım hiç geçmeyecek, saatler duracakmış gibi benim için. Sahte bir fantezinin içerisinde kaybolsam da beklemeyelim. Her şey ama her şey mükemmel olana kadar. Her şey ama her şey güvenli olana kadar.