Narsisizmin bu kadar çok konuşulduğu bir dönemde, aslında bunun bir spektrum olduğunu, sağlıksız(patolojik) olabildiği kadar sağlıklı bir boyutta da kalabileceğini vurgulamak önemli.
Patolojik narsisizmde sıklıkla gördüğümüz şey, kişinin kendini aşırı beğenme ve üstünlük sergileme davranışlarının, özellikle etrafındakileri değersizleştirme ve küçümseme yoluyla yapıldığıdır. Bu kişiler kendi değerlerini içsel bir şekilde korumakta zorlandıkları ve aslında içsel olarak kendilerinden tatmin duymadıkları için, üstünlükleri tehlikeye girdiğinde, etrafındakileri değersizleştirerek, tabiri caizse onların ışığını çalarak daha fazla parıldamaya çalışırlar. Ayrıca etrafındakileri kendileriyle ve kendilik değerleriyle ilgili şüpheye düşürmek, onları kendi yanında tutmaya da hizmet edebilir.
Sağlıklı narsisizmde ise, kişi kendisiyle ilgili olumlu bir benlik algısına sahiptir ve bunu yansıtmaktan, yani parlamaktan çekinmez. Ancak parlamak için, ötekinin ışığını çalmaya ihtiyaç duymaz, ya da ötekinin ışığı onun için bir tehdit unsuru olmaz. Çünkü kendisiyle ilgili değerlilik düşünceleri, ödünç alınma ya da suni değil; içsel olarak gerçekten inandığı bir yerden gelir.